Canım Kadın,
Hayat bazen sana bir hikâye anlatır.
Ve sen o hikâyede kendini çoğu zaman “başına gelenlerin sonucu” gibi hissedersin.
Yaşadıkların…
karşılaştıkların…
kırıldığın yerler…
yorulduğun insanlar…
Hepsi üst üste gelir ve içinden şu geçer:
“Ben böyle oldum.”
Ama burada çok ince, çok güçlü bir fark var.
Sen başına gelenler değilsin.
Sen o olanların içinden nasıl çıktığını seçen kişisin.
Çünkü hayatın sana getirdiği şeylerle,
senin onlarla kurduğun ilişki aynı şey değil.
Aynı acıyı yaşayan iki insan…
bambaşka kadınlara dönüşebilir.
Biri içine kapanır…
biri kendini bulur.
Biri kırılır…
biri güçlenir.
Ve bu fark…
yaşananlarda değil,
verilen anlamda saklıdır.
Canım Kadın,
Bazen yaşadıklarını kimliğin gibi taşımaya başlarsın.
“Ben terk edilenim.”
“Ben değersiz hissedenim.”
“Ben hep zorlananım.”
Ve fark etmeden kendine bir rol yazarsın.
Ama o rol…
sen değilsin.
Sadece bir dönem.
Sadece bir hikâye parçası.
Ve en önemli şey şu:
O hikâyenin devamını sen yazarsın.
Hayat seni şekillendirebilir.
Ama tanımlayamaz.
Çünkü sen sadece yaşadıklarının toplamı değilsin.
Sen seçimlerinin yönüsün.
Ne kadar düştüğün değil…
nasıl kalktığın.
Ne kadar kırıldığın değil…
kendini nasıl topladığın.
İşte seni sen yapan bu.
KÜÇÜK BİR EGZERSİZ (Kimliğini geri alma pratiği)
Bugün kendine dürüstçe şu soruyu sor:
“Ben kendimi hangi hikâyeyle tanımlıyorum?”
Belki bir ilişki…
belki bir geçmiş…
belki bir yara…
Onu netleştir.
Sonra kendine şu cümleyi söyle:
“Bu benim başıma geldi… ama bu ben değilim.”
Biraz dur.
Ve ardından şunu sor:
“Ben bu hikâyeden nasıl biri olarak çıkmak istiyorum?”
Güçlü mü?
Sakin mi?
Kendini seçen biri mi?
Cevabı bulduğunda…
küçük bir adım at.
O seçtiğin kadına yakışan minicik bir davranış.
Çünkü kimlik…
bir anda değil,
küçük seçimlerle inşa edilir.
Canım Kadın,
Senin hayatında olanlar seni tanımlamaz.
Onlara verdiğin anlam…
ve onlardan sonra yaptığın seçimler tanımlar.
Bugün kendine bunu hatırla:
Sen geçmişin değilsin.
Sen yaşadığın acı değilsin.
Sen başına gelenler hiç değilsin.
Sen…
olmayı seçtiğin kadınsın.
Ve bu, en büyük özgürlük.
Çünkü ne yaşarsan yaşa…
her zaman yeniden seçebilirsin.
Kendini.
Yolunu.
Hikâyeni.
Ve bir gün dönüp baktığında şunu fark edeceksin:
Hayat seni yazmadı…
sen hayatını yazdın.