Canım Kadın,
Bazen kendine kızıyorsun…
“Niye bu kadar yorgunum?”
“Niye hiçbir şeyden keyif almıyorum?”
“Niye bu kadar çabuk sinirleniyorum?”
Ve bunu karakterin sanıyorsun.
Oysa çoğu zaman bu, senin kişiliğin değil…
beyninin sana gönderdiği bir sinyal.
Çünkü beyin konuşur.
Ama kelimelerle değil… hislerle.
Tükenmiş hissediyorsan…
bu zayıf olduğun anlamına gelmez.
Büyük ihtimalle zihnin fazla uyarıldı, dinlenemedi.
Hiçbir şeyden keyif alamıyorsan…
belki de dopamin sistemin yoruldu.
Sürekli uyarıldın… ama hiç gerçekten tatmin olmadın.
Kolay öfkeleniyorsan…
bu “agresif” olduğun için değil.
İçindeki alarm sistemi sürekli açık kaldığı için.
Sürekli stres altındaysan…
bu hayatın ağır olduğu için değil sadece…
vücudunun kendini güvende hissetmemesiyle ilgili.
Kaygı varsa…
bu kontrolsüzlük değil.
Sakinleşme sisteminin yeterince devreye girememesi.
Yani Canım Kadın,
hissettiklerin çoğu zaman bir problem değil…
bir mesaj.
Ama biz ne yapıyoruz?
Dinlemek yerine bastırıyoruz.
Daha çok telefona bakıyoruz…
daha çok oyalanıyoruz…
daha çok kaçıyoruz…
Sonra diyoruz ki:
“Ben neden böyleyim?”
Çünkü kendini dinlemiyorsun.
Beyin çok net çalışır aslında.
Denge ister.
Sürekli uyarırsan yorulur.
Sürekli bastırırsan patlar.
Sürekli kaçarsan… seni yakalar.
Şimdi gel, bu döngüyü biraz kıralım.
Küçük ama etkili bir egzersiz:
Bugün kendine 10 dakika ver.
Ama gerçekten ver.
Telefon yok.
Dikkat dağıtıcı hiçbir şey yok.
Sadece sen.
Derin bir nefes al…
ve kendine şunu sor:
“Ben şu an gerçekten ne hissediyorum?”
Cevap hemen gelmeyebilir.
Ama bekle.
Sonra ikinci soru:
“Bedenim şu an neye ihtiyaç duyuyor?”
Dinlenmek mi?
Sessizlik mi?
Sarılmak mı?
Ağlamak mı?
Ve sonra küçük bir adım at.
Eğer yorgunsan, kendini zorlamayı bırak.
Eğer stresliysen, yavaşla.
Eğer kaygılıysan, nefesine dön.
Çünkü beyin, sen onu dinlediğinde sakinleşir.
Canım Kadın,
Sen hasta değilsin.
Sadece dengen kaymış olabilir.
Ve denge, büyük değişimlerle değil…
küçük farkındalıklarla geri gelir.
Bugün kendine biraz daha nazik ol.
Biraz daha yavaşla.
Biraz daha duy.
Çünkü sen kendini dinlediğinde…
beynin de seni rahat bırakır.
Ve bir gün fark edersin ki…
o karmaşık görünen duyguların,
aslında sana yol göstermeye çalışıyormuş.