Yugoslavya’nın parçalanmasına sebep olan da bir Hırvat-Sırp futbol maçıydı.O zamana kadar pek çok
olay olmuş.Toplum birbirine düşmanca duygularla muamele ediyordu.İlk kıvılcım olması, muhtemel
bir maç.Oysa spor kardeşlik,spor yarış idi.Çalımı yiyen kendi şehrinin oyucusuna seni “indireceğim”
diye bağıran nasıl medeniyetsiz ise Belgrat sokaklarında da aynı vahşi durum hakimdi.Arabaları
taşlanıyor,yakılıyordu konuktakım taraftarlarının.Bu ortamda Dinamo Zagrep-Kızılyıldız takımlarının
maçı vardı.Bir derbi maçıydı.Burada kavga çıkaranlar, Müslümanlar değildi.Ancak kabak Bosnalı
kardeşlerimizin başına patladı Kavga eden Sırp ve Hırvat anarşistleri ikisi birden Bosnalı müslümana
saldırdılar.Hem Yugoslavya bölündü.Hem masum insanlar katledildi.Bu eşkiya Sırplara Abdulhamit
han ceplerine para koyup”filanca yeri bombalayacaksın” derdi.Onlar da hiç düşünmeden orayı
bombalarlardı.İşte yine aynı tezgah ama bombalanan Müslüman Bosnalı.Bir kardeşlik ortamı
düşmanlığa ,bölünmeye sebep oldu.
Diyarbakır’daki maç da o olayı çağrıştırıyor.Üç bakan vali ve emniyet müdürü nezaretinde maç yapan
Diyarbakır adeta maç değil siyasi miting yaptı.Bir tribün bağırıyor,karşı tribün cevap veriyor.Bu bir
nevi provadır.Spor ruhuyla bağdaşmayan bu tutumu kınıyor,ayıplıyor,telin ediyoruz.Böyle maç
oynamak olmaz.Ya adam gibi tezahürat yapılması sağlanmalı ya da maçlar seyircisiz oynanmalıdır.Bir
kargaşanın temelleri atılıyor.Buna ne açılım ne de kardeşlik söylemiyle engel olunabilir bir
durum.Oysa hep doğuda Erzurum,güneydoğuda Diyarbakır veya Van,güneyde Adana,batıda Bursa ve
Eskişehir takımlarının ligde olmasını arzu ederdim.Böyle bir durumda utanıyorum.Tedbir alınmazsa
Yugoslavya benzeri bir durum korkarım ki planlanabilir.Seyircinin hepsi ayakta olduğu için elebaşılar
tespit edilebilir mi bilmem.
Spor aşkıyla ,maç heyecanıyla zevk alarak maç yapalım.
BEN SPORCUNUN ÇEVİK, ZEKİ VE AHLAKLISINI SEVERİM-MUSTAFA KEMAL ATATÜRK