Canım Kadın,
Bazen etrafına bakarsın.
Herkes aynı şeyi yapıyor.
Herkes aynı yere gidiyor.
Herkes aynı kararı veriyor.
Ve sen de içinden, “Demek ki doğrusu bu.” dersin.
Çünkü çoğunluğun seçimi bize güven verir.
Ama çoğunluk her zaman haklı değildir.
Bazen insanlar doğru olduğu için değil, herkes öyle yaptığı için aynı yöne gider.
Üstelik bir şeyi ne kadar çok insan yaparsa, zihnimiz onu o kadar normal ve güvenli algılamaya başlayabilir.
İşte burada fark etmeden kendi sesimizi kalabalığın sesine karıştırabiliriz.
Canım Kadın,
Hayatında hiç sırf herkes yapıyor diye yaptığın bir şey oldu mu?
Herkes evleniyor diye evlenmek istemek...
Herkes bir işi tercih ediyor diye aynı yolu seçmek...
Herkes bir ilişkiyi normal kabul ediyor diye kendi rahatsızlığını görmezden gelmek...
Herkes susuyor diye susmak...
Herkes koşuyor diye neden koştuğunu sormadan koşmaya devam etmek...
Bazen insan kendi kararını vermek yerine, başkalarının kararlarını güvenli bir pusula gibi kullanır.
Çünkü kendi yolunu seçmek cesaret ister.
Kendi kararının sorumluluğunu almak ister.
Ve bazen en zor şey, kalabalığın içinde tek başına durabilmektir.
Ama unutma:
Herkesin aynı yöne gitmesi, o yönün senin yönün olduğu anlamına gelmez.
KÜÇÜK BİR EGZERSİZ: “BEN BUNU GERÇEKTEN İSTİYOR MUYUM?”
Bugün hayatında aldığın bir kararı düşün.
Sonra kendine üç soru sor:
“Bunu gerçekten ben mi istiyorum?”
“Yoksa çevremdeki insanlar bunu doğru kabul ettiği için mi istiyorum?”
“Kimse beni yargılamayacak olsaydı yine aynı seçimi yapar mıydım?”
Cevaplarını dürüstçe yaz.
Özellikle üçüncü soruya dikkat et.
Çünkü bazen kendi isteğimizi değil, başkalarının bizim hakkımızda ne düşüneceğini yaşamaya başlarız.
Sonra da yıllar geçince kendimize şu soruyu sorarız:
“Ben ne zaman kendi hayatımdan uzaklaştım?”
İşte farkındalık tam burada başlar.
Kendini kalabalıktan ayırmak, herkese karşı çıkmak değildir.
Sadece durup düşünmektir:
“Nereye gidiyoruz ve neden?”
CANIM KADIN, KENDİ YOLUNU SORGULAMAKTAN KORKMA
Senin hayatın başkasının doğrularıyla yaşanmak zorunda değil.
Birinin doğru bulduğu ilişki sana doğru gelmeyebilir.
Birinin başarı dediği şey senin hayalin olmayabilir.
Birinin güvenli gördüğü hayat sana dar gelebilir.
Çünkü herkesin ihtiyacı, geçmişi, değerleri ve hayali farklıdır.
Bazen en akıllıca hareket, çoğunluğu takip etmek değil; önce yolu sorgulamaktır.
Belki de bugün biraz yavaşlamaya ihtiyacın var.
Herkes koşarken durmaya...
Herkes konuşurken kendini dinlemeye...
Herkes karar vermişken kendi kararını düşünmeye...
Çünkü kendi sesini duyabilmek için bazen kalabalığın sesinden biraz uzaklaşmak gerekir.
Canım Kadın,
Herkes aynı yöne gidiyor diye sen de gitmek zorunda değilsin.
Herkes bir şeyi doğru kabul ediyor diye sen onu kabul etmek zorunda değilsin.
Ve farklı bir yol seçtiğinde yanlış olduğun anlamına gelmez.
Belki de senin yolun, başkalarının cesaret edemediği yerde başlıyordur.
Bugün kendine şunu sor:
“Ben gerçekten kendi hayatımı mı yaşıyorum, yoksa bana öğretilen hayatı mı?”
Cevabın ne olursa olsun, kendine dürüst olduğun an bir şey değişmeye başlar.
Çünkü bazen hayatındaki en büyük dönüşüm, yeni bir yere gitmekle değil, yanlış olduğunu düşündüğün bir yolda artık yürümeyi bırakmakla başlar.
Kendi yolunu seç.
Gerekirse yavaşla.
Gerekirse yeniden başla.
Ama sırf herkes oraya gidiyor diye kendini ait olmadığın bir kalabalığın içinde kaybetme.
Bugün bu yazıyı ihtiyacı olan ya da sevdiğin, değer verdiğin bir kadına da gönder. Belki onun da bugün durup kendi yoluna bakmaya ve “Ben gerçekten nereye gidiyorum?” diye sormaya ihtiyacı vardır.