Canım Kadın,
Hayat sana insanların gerçek yüzünü her zaman büyük hayal kırıklıklarıyla göstermez.
Bazen sadece küçücük bir iyilik yeter.
Bir kapıyı tutarsın…
Bir zor gününde yanında olursun…
Hiç beklemediği bir anda elinden tutarsın.
Ve sonra izlersin.
Kimi, gördüğü iyiliği yüreğine yazar.
Kimi ise onu sıradan bir hak gibi görür.
İşte tam da burada, senin değil… onların karakteri konuşmaya başlar.
Çünkü karakter, en çok kimsenin önemsemediği küçük anlarda kendini belli eder.
Canım Kadın,
Birine iyilik yapmak güzeldir.
Ama kendini tüketerek iyilik yapmak, sevgi değildir.
Çünkü bazı insanlar verileni kıymet bilir.
Bazıları ise verileni sınırın sanır.
Sen bir adım attığında, senden iki adım daha bekler.
Sen üç kez anlayış gösterdiğinde, dördüncüyü de zorunluluk kabul eder.
Ve fark etmeden, yardım eden değil…
Sürekli kendinden veren birine dönüşürsün.
İnsanların sana nasıl davrandığı kadar, senin buna nasıl izin verdiğin de önemlidir.
Çünkü sınır koymak sevgisizlik değildir.
Kendine duyduğun saygının bir göstergesidir.
Unutma…
Gerçekten değer veren biri, senin emeğini küçümsemez.
Fedakârlığını kullanmaz.
İyiliğini sömürmez.
Aksine, onu görür.
Ona teşekkür eder.
Ve aynı özeni sana da göstermeye çalışır.
Canım Kadın,
Hayatındaki insanları tanımak için büyük sınavlar bekleme.
Küçük detaylara bak.
Bir teşekkür ediyor mu?
Seni sadece işi düştüğünde mi arıyor?
Yoksa senin varlığını gerçekten önemsiyor mu?
İnsan, en çok rahat hissettiği anda gerçek karakterini gösterir.
Bu yüzden bazen en büyük cevaplar, en küçük davranışların içinde saklıdır.
KÜÇÜK BİR EGZERSİZ (İlişkilerinde dengeyi fark etme pratiği)
Bugün hayatındaki üç kişiyi düşün.
Kendine şu soruları sor:
"Ben bu kişiye verdiğim kadar ondan da emek görüyor muyum?"
"İyilik yaptığımda teşekkür mü görüyorum, yoksa beklenti mi büyüyor?"
"Bu ilişki beni besliyor mu, yoksa sadece benden mi besleniyor?"
Cevaplarını yargılamadan yaz.
Çünkü fark etmek, değişimin ilk adımıdır.
Canım Kadın,
İyi kalpli olmak çok kıymetlidir.
Ama iyi kalpli olmak, herkese sınırsızca vermek demek değildir.
İyiliğin değerini bilen insanlar, seni çoğaltır.
İyiliğini kullanan insanlar ise seni yorar.
O yüzden bundan sonra sadece şunu hatırla:
Ben iyiliğimden vazgeçmeyeceğim.
Ama iyiliğimin sınırlarını da ben belirleyeceğim.
Çünkü gerçek sevgi, kendini tüketerek değil…
Kendini koruyarak da var olabilir.
Bugün bu yazıyı ihtiyacı olan ya da sevdiğin bir kadına gönder. Belki de tam şu anda okumaya ihtiyacı olan kişi odur.