Canım Kadın,
Korku sandığın şey aslında çoğu zaman seni korumaya çalışan bir yanılsamadır. Sana “dur” der, “gitme” der, “ya olmazsa?” diye fısıldar. Ve sen fark etmeden hayatının en canlı olması gereken yerinde… beklemeye başlarsın. Çünkü korku ölümü durdurmaz, ama hayatı erteletir. Hem de sessizce, fark ettirmeden.
Korktuğun şey çoğu zaman olacak olan değildir. Korktuğun şey, zihninin yazdığı senaryolardır. Ve o senaryoların çoğu hiç yaşanmaz. Ama sen o yaşanmayan ihtimaller uğruna gerçek hayatını askıya alırsın. İşte tam burada, hayat durur.
Korku seni güvende tutmaz Canım Kadın…
Sadece seni küçük tutar.
Sadece seni olduğun yerde tutar.
Sadece seni potansiyelinden uzaklaştırır.
O yüzden kendine şu soruyu sor:
“Ben gerçekten tehlikede miyim, yoksa sadece korkuyor muyum?”
Çünkü bu ikisi aynı şey değildir.
Korku geldiğinde bedenin kasılır, nefesin daralır, zihnin bulanır. Bu bir alarmdır. Ama her alarm gerçek bir yangın değildir. Çoğu zaman sadece eski bir deneyimin yankısıdır. Çocukken susturulduysan, bugün konuşmaktan korkarsın. Bir zamanlar reddedildiysen, bugün sevilmekten bile kaçarsın. Korku geçmişten gelir, ama sen onu bugün sanırsın.
Ve işin en derin noktası şu:
Korku, hareket etmediğin sürece büyür.
Ama hareket ettiğinde… küçülür.
Çünkü korkunun panzehiri cesaret değildir sadece.
Harekettir.
Şimdi sana küçük ama etkili bir egzersiz bırakıyorum:
Gözlerini kapat ve seni durduran o korkuyu düşün.
Net olsun. Adını koy: “Başarısızlık korkusu”, “reddedilme korkusu”, “yalnız kalma korkusu”…
Sonra kendine şunu sor:
“Bu korku bana neyi yapmamayı söylüyor?”
Cevabı bulduğunda, işte tam orası senin kapın.
Korku hangi kapıyı kapatıyorsa… hayat tam orada seni bekliyordur.
Şimdi nefes al…
Burnundan derin bir nefes al, 4 saniye tut, 6 saniyede yavaşça ver.
Bunu 5 kez tekrar et.
Ve her nefeste içinden şunu söyle:
“Güvendeyim.”
“Seçebilirim.”
“Hareket edebilirim.”
Sonra çok büyük bir adım atmana gerek yok.
Sadece küçük bir adım at.
Korkunun tersine doğru.
Çünkü hayat büyük sıçramalarla değil, küçük cesaretlerle değişir.
Ve unutma Canım Kadın…
Korku seni durdurmak için değil, seni büyütmek için var.
Ama onu dinleyip durursan küçülürsün,
onu görüp ilerlersen dönüşürsün.
Sen bu hayata beklemek için gelmedin.
Yaşamak için geldin.
Ve hayat…
Korkunun bittiği yerde başlar.