Elindeki o "çevre dostu" bez çantayı yavaşça yere bırak! Bugün Dünya Çevre Günü... Yine o "dostlar, doğayı koruyalım" paylaşımları tavan yaptı, değil mi? Yemezler! Çoğumuz için bugün, yılın geri kalanında yaptığımız o "tüketim çılgınlığının" üzerini örtmek için kurduğumuz bir "vicdan aklama" ritüelinden ibaret.
Modern dünya bize şunu dayattı: "Sınırsız tüket, sınırsız sahip ol, sonra bir tane 'çevre dostu' ürün al ve kendini kurtar." Biz aslında dünyayı değil, o tüketim kibrimizin yarattığı vicdan azabını temizlemeye çalışıyoruz.
Bunun arkasında sosyolojik bir "Tüketim İllüzyonu" yatıyor:
Vicdan Aklama (Conscience Laundering): Yılın 364 günü "daha fazla, daha büyük, daha lüks" diye koşturup, bugün bir ağaç dikince her şeyin çözüleceğini sanıyoruz. Oysa doğayı kirleten o plastik şişe değil; senin o "sınırsız sahip olma" hırsın!
Plastik Kibir: Her şeye sahip olabileceğini sanan o modern insan kibri... Doğayı, bir tatil aksesuarı veya bir "dekor" gibi kullanabileceğini sanıyoruz. Oysa doğa senin dekorun değil, senin evin. Kendi evini yakıp, sonra üzerine su serpip "ben söndürdüm" demek, kibrin en çıplak halidir.
"SAHİCİ DÖNÜŞÜM" REÇETESİ (Kaydet ve Uygula!)
✓ TÜKETİM DİYETİ: "Buna gerçekten ihtiyacım var mı?" sorusunu sor. İhtiyacın olmayan her şey, aslında bir çöpün geleceğidir.
✓ GÖSTERİŞİ BIRAK: "Çevre dostu" pozu vermek için değil, gerçekten daha az tüketmek için yaşa. Sahicilik, kimse görmediğinde yaptıklarındır.
✓ SAHİPLENMEYİ BIRAK: Bir şeylerin sahibi değil, parçası olduğunu hatırla. Doğayı korumak değil, doğayla birlikte nefes almak.
Şimdi top bizde!
Bu yazıyı okurken aklına gelen, o "doğa dostu" pozlarını verip aslında tüketim hırsıyla dünyayı yakan o kişiye göndermeye cesaretin var mı, yoksa buraya sadece bir nokta mı bırakacaksın?
O kişiye "Doğayı mı temizliyorsun, yoksa vicdanını mı aklıyorsun?" diye sormaya hazır mısın?