Canım Kadın,
Sen kendini çoğu zaman olduğundan küçük görüyorsun.
Söylediğin bir cümleyi sıradan sanıyorsun…
Attığın bir mesajı “ne var bunda” diye geçiştiriyorsun…
Gösterdiğin ilgiyi, verdiğin desteği önemsizleştiriyorsun.
Çünkü zihnin hep aynı yere bakıyor:
Eksik olana.
Yetersiz hissettiren tarafa.
Ama bir şeyi gözden kaçırıyorsun.
Senin “küçük” dediğin şeyler…
bir başkasının dünyasında büyük bir yer kaplıyor.
Birine söylediğin tek bir cümle,
onun kendine bakışını değiştirebilir.
Birine verdiğin küçücük bir destek,
onun vazgeçmemesine sebep olabilir.
Ve bazen…
sadece varlığın bile birine şunu hissettirir:
“Ben yalnız değilim.”
Canım Kadın,
insan sandığından çok daha derin bir etki bırakır.
Çünkü biz sadece konuşmayız…
biz birbirimize yansırız.
Bir bakışın, bir tonlaman, bir duruşun…
karşındaki insanın içinde bir şeyleri harekete geçirir.
Sen fark etmesen bile…
birinin hikâyesinde iz bırakıyorsun.
Ama işte mesele şu:
Sen kendi değerini görmediğin sürece…
bıraktığın etkiyi de göremezsin.
Çünkü içinde sessizce çalışan bir cümle var:
“Ben yeterli değilim.”
Ve bu cümle,
yaptığın her şeyi küçültür.
İyiliğini küçültür.
Gücünü küçültür.
Işığını küçültür.
O yüzden ne yaparsan yap…
“Bu zaten önemli değil” diye kendini geri çekersin.
Ama gerçek şu Canım Kadın:
Bu sadece bir algı.
Gerçek değil.
Gerçek olan şu:
Sen, birinin hayatında düşündüğünden çok daha büyük bir etkiye sahipsin.
Ve bu etki…
yüksek sesle konuştuğunda değil,
en doğal hâlinle ortaya çıkar.
Birine içten baktığında…
samimi olduğunda…
yargılamadan dinlediğinde…
İşte o an, birinin dünyasına dokunursun.
Şimdi sana çok basit ama çok güçlü bir egzersiz bırakıyorum.
Bugün, gün içinde üç şeyi fark et:
Birine söylediğin bir cümleyi…
Birine verdiğin bir tepkiyi…
Birinin sana verdiği küçük bir karşılığı…
Ve kendine şunu sor:
“Ben burada nasıl bir etki bıraktım?”
Sonra ikinci adım:
Aynı gün içinde…
bilerek birine küçük bir iyilik yap.
Bir mesaj at.
Birine gerçekten nasıl olduğunu sor.
Birini içtenlikle takdir et.
Ve sonra geri çekil.
Sonucu zorlamadan sadece gözlemle.
Göreceksin…
senin küçümsediğin şeyler, aslında sandığından çok daha büyük.
Canım Kadın,
sen bir etki alanısın.
Ve bu alan…
sen kendini gördükçe genişler.
Kendini inkâr ettikçe küçülür.
O yüzden bugün kendine şunu söyle:
“Ben düşündüğümden daha çok dokunuyorum.”
Çünkü gerçekten öyle.
Unutma…
Dünya büyük değişimlerle değil,
küçük ama gerçek dokunuşlarla dönüşür.
Ve sen…
o dokunuşu yapan kadınsın.