Canım Kadın,
Bazen biri bir cümle söyler…
ama o cümle sana ait hissettirmez.
İçinde bir “neden böyle dedi?” yankısı kalır.
Söz küçük görünür ama etkisi büyür.
İğne gibi.
İşte o an durup şunu sorman gerekir:
Bu gerçekten bana mı söylendi…
yoksa bana doğru fırlatıldı mı?
Çünkü bazı insanlar konuşmaz,
yaralarını konuşturur.
İfade edemediklerini ima ederler.
Söyleyemediklerini iğnelerler.
Ve çoğu zaman hedef sen değilsindir…
ama en yakın sensindir.
Canım Kadın,
Birinin laf sokması,
her zaman güçlü olduğu anlamına gelmez.
Bazen tam tersi.
Kendini ifade edemeyen insan,
dolaylı yollar seçer.
Kırılmış olan, kırar.
Yetersiz hisseden, küçümser.
Değersiz hisseden, değersizleştirir.
Bu bir karakter meselesi gibi görünür…
ama çoğu zaman bir savunmadır.
Ama burada ince bir çizgi var:
Anlamak… katlanmak değildir.
Evet, karşındaki insanın içindeki yarayı görebilirsin.
Ama bu, o yaranın sana zarar vermesine izin vermek zorunda olduğun anlamına gelmez.
Şefkat…
sınırla birlikte anlam kazanır.
Canım Kadın,
Eğer her söyleneni içine alırsan,
başkasının savaşını kendi hikâyen sanırsın.
Ve bu en yorucu tuzaktır.
Çünkü sen açıklamaya çalışırsın…
anlaşılmaya çalışırsın…
kendini düzeltmeye çalışırsın…
Oysa mesele çoğu zaman sen değilsindir.
KÜÇÜK BİR EGZERSİZ (Sınır koyma farkındalığı)
Bir sonraki iğneleyici cümlede hemen tepki verme.
Dur.
İçinden şu soruyu sor:
“Bu söz bana mı ait, yoksa karşımdakinin içinden mi geliyor?”
Sonra kendine şu cümleyi söyle:
“Bunu üzerime almak zorunda değilim.”
Eğer mümkünse, sakin ama net bir sınır koy:
“Bu şekilde konuşulmasını kabul etmiyorum.”
Kısa, net ve sakin.
Çünkü sınır koymak…
kendine saygının sesidir.
Canım Kadın,
Herkes kendi içi kadar konuşur.
Kimi sevgiyle…
kimi kırgınlıkla…
kimi de iğneyle…
Ama sen,
her söyleneni taşımak zorunda değilsin.
Senin görevin,
kendini korumak.
Kendini küçültmeden…
kendini savunmak.
Bugün kendine şunu hatırla:
Ben başkasının yarası değilim.
Ben başkasının dili değilim.
Ben kendimin alanıyım.
Ve o alana…
nasıl konuşulacağına ben karar veririm.
Çünkü güçlü kadın,
her söze cevap veren değil…
hangi sözü alıp hangisini bırakacağını bilen kadındır.
