Eğer Bodrum'da dededen kalma tek bir bilge zeytin ağacın varsa, artık hayatta sarılacak bir kardeşin yok demektir dostum!
Aramızda kalsın ama o "ata yadigarı" dediğimiz cennet topraklar bir anda altına dönüşünce, bizimkilerin gözünde kardeşlikten eser kalmadı. Kardeşlik bağı, soğuk bir "hissedar" ilişkisine kurban gitti. Resmen tapu senediyle gezen küçük emlakçılara döndük!
İstatistiksel Kırılma ise acı:
Sulh Hukuk Mahkemelerindeki dosyaların %45’i "Ortaklığın Giderilmesi" davası. Bodrum’da bu sinsi dosyalar %120 arttı. En acısı, davalık kardeşlerin %75’i bir daha görüşmüyor. Bir metrekare toprak için kardeşliği yakıyorlar.
Mübarek bayram günleri nihayet kapımızda. Küslükleri, o sinsi mülkiyet hırslarını nadasa bırakma zamanı. Toprak elbet bizi de o tapu senetlerini de yutacak; asıl olan o sıcacık kardeş kokusudur.
Ne acı değil mi? İnsanlar alın teri dökmediği, dedelerimizin kutsal alın teriyle suladığı o bereketli toprakları "bir metrekare fazla" diyerek hırsla bölüşürken, elleriyle kendi cennetlerini ateşe veriyorlar.
Oysa o mermer betonlar için kardeşini silenlerin, asıl büyük mirası, o sıcacık aile sıcaklığını kaybettiğinden haberi yok.
Bu bayram o soğuk tapu savaşlarını bitirmek için cebimizden tek bir kuruş çıkmayacak reçetemiz hazır:
1.Tapu Detoksu Yap: Bayram sofrasında "pay" kavgasını tamamen yasakla. Konuşulacak tek şey, çocukken aynı ranzada kurduğunuz o masum, o temiz rüyalar olsun.
2. Avukatı Değil Abini Ara: Egonu bırakıp, aileni müteahhitle değil, bayram kahvaltısında sıcacık çayla buluştur. Toprağın değerini değil, kardeşliğin hatırını konuş.
3. Tapu Levhasını İndir, Gönül Koy: Miras denilen o soğuk toprağın, kardeşinin asil varlığı yanında bir toz tanesi kadar değeri olmadığını hatırla ve o sinsi kibri tamamen kır.
Dürüst olun; sizin ailede de "O arsa benim, bu yol benim" kavgasıyla küsen var mı, yoksa siz o nadir "barışçıl" ailelerden misiniz? Yorumlarda buluşalım!
Yorumlarda buluşalım, bu bayram küs kalpleri birlikte tatlı tatlı yumuşatalım.