Bu denizler, Anadolu’nun kadim geçmişi ve farklı kültürlerin izleriyle harmanlanmış adlandırma hikayelerine sahiptir.
Marmara denizi
Marmara Denizi'nin adı, denizin ortasında yer alan Marmara Adası’ndan gelir. Bu ada, antik dönemlerde çok sayıda mermer kaynağıyla biliniyordu. Yunanca "mermer" anlamına gelen "marmaros" kelimesi, zamanla adanın ve denizin adını belirlemiştir.
Akdeniz ve karadeniz
Türkler, coğrafyayı renklendirerek yönlerle ilişkilendirmiştir. Eski Türk inancına göre:
- Batı: Ak (beyaz)
- Kuzey: Kara (siyah)
- Doğu: Mavi/Yeşil
- Güney: Kızıl (kırmızı)
- Merkez: Altın (sarı)
Bu anlayışa göre, batıyı simgeleyen "Ak" kelimesi, Akdeniz’e (Osmanlıca: Bahr-i Sefid) isim verirken; kuzeyi simgeleyen "Kara" kelimesi de Karadeniz’in (Osmanlıca: Bahr-i Siyah) adının kaynağıdır. Bu isimlendirme, denizlerin bulundukları coğrafi konuma dayanır ve Türklerin dünya algısındaki renk-yön ilişkisinin bir yansımasıdır.
Ege denizi
Ege Denizi'nin adı, Yunan mitolojisindeki Aegeus efsanesine dayandırılmaktadır. Efsaneye göre, Atina Kralı Aegeus, oğlu Theseus’un ölüm haberini yanlış anlayarak üzüntüden kendini denize atmıştır. Aegeus’un denize atladığı bu bölge, zamanla "Aegeus Denizi" olarak anılmaya başlanmıştır. Yunanlılar, bu efsaneye dayanan ismi savunsa da, Anadolu halkları bu hikayenin gerçekliğini tartışmıştır.
Diğer bir görüş ise, Ege Denizi’nin adının Luvi dilinden geldiğidir. Luvice "aia" kelimesi "toprak" anlamına gelir ve bu adlandırmanın Ana Tanrıça kültü ile ilişkilendirildiği düşünülür. Anadolu’daki eski medeniyetlerin dilinden türeyen bu isim, coğrafyanın tarihi derinliğine işaret eder.
Ege Denizi'nin "Adalar Denizi" olarak da bilinen ikinci adı ise, bölgede çok sayıda ada bulunmasından kaynaklanmaktadır. Bu isim, deniz üzerindeki adacıklara doğrudan bir referanstır.