Canım Kadın,
Hayatta bazı dönemler vardır; yaşın ilerler ama asıl değişen yaşın değil, kendine bakışındır.
İlk doğuşumuz bize ait değildir. Dünyaya geliriz, bir ailenin içine, bir kültürün, bir çevrenin ve bize öğretilmiş doğruların içinde büyürüz. Kim olduğumuzu çoğu zaman başkalarının bize söyledikleri üzerinden öğreniriz.
Sonra ikinci kez doğmaya başlarız.
Belki bir seçimle, belki bir ayrılıkla, belki büyük bir hayal kırıklığıyla… Bir gün fark ederiz ki bize öğretilen hayat ile yaşamak istediğimiz hayat aynı şey değildir.
İşte o noktada insan kendisine şu soruyu sormaya başlar:
“Ben gerçekten ne istiyorum?”
Bu soru kolay değildir. Çünkü cevap verdiğinde bazı insanları, bazı alışkanlıkları, bazı beklentileri geride bırakman gerekebilir.
Ve bazen üçüncü doğuş gelir.
İnsan artık yalnızca başkalarının kendisi için çizdiği hayatı değil, kendi seçimlerinin sonuçlarını da görmeye başlar. Hatalarını inkâr etmek yerine onlardan öğrenir. Geçmişini değiştiremeyeceğini ama geçmişinin bundan sonrasını belirlemek zorunda olmadığını fark eder.
Belki de olgunlaşmak tam olarak budur.
Kendine “Neden bunları yaşadım?” diye sormaktan, “Bunlardan sonra nasıl bir kadın olmak istiyorum?” sorusuna geçebilmek.
Çünkü bazı yaşlar bir takvimden ibaret değildir. Bazı yaşlar insanın kendisine dönüşmeye başladığı eşiklerdir.
Kimi insan yirmisinde uyanır, kimi kırkında, kimi çok daha sonra.
Geç kalmış değilsin.
Belki sadece kendi hayatının kapısını ilk kez gerçekten çalıyorsun.
KÜÇÜK BİR EGZERSİZ: “YENİDEN DOĞSAM”
Bugün sakin bir zamanda kendine üç soru sor:
“Geçmişte bana öğretilen ama artık bana hizmet etmeyen ne var?”
“Bugün verdiğim hangi karar gerçekten bana ait?”
“Hayatımın bundan sonraki döneminde neyi farklı yaşamak istiyorum?”
Cevaplarını değiştirmeye çalışma. Önce sadece fark et.
Çünkü dönüşüm, çoğu zaman büyük bir karar vermekle değil, insanın kendisine dürüst bir soru sormasıyla başlar.
Canım Kadın,
Hayatının hangi döneminde olduğunu bilmiyorum. Belki bir şeyleri yeniden kuruyorsun, belki geçmişinle hesaplaşıyorsun, belki de uzun zamandır ilk kez kendini dinliyorsun.
Ama şunu unutma:
Sen yalnızca başına gelenlerden ibaret değilsin.
Yaptığın hatalardan, kaybettiklerinden, yanlış seçimlerinden, başkalarının senin hakkında söylediklerinden de ibaret değilsin.
İnsan değişebilir.
Yeniden başlayabilir.
Kendini yeniden tanıyabilir.
Ve bazen hayatın en güzel kısmı, ilk doğduğun yerden değil; kendini yeniden seçtiğin yerden başlar.
Bugün kendine şu cümleyi hatırlat:
“Geçmişimi değiştiremiyorum ama bundan sonrasını nasıl yaşayacağıma yeniden karar verebilirim.”
Belki de senin yeni hayatın, tam da bu cümleden sonra başlıyordur.
Bugün bu yazıyı ihtiyacı olan ya da sevdiğin bir kadına sen de gönder.
