Ancak zamanla beyaz tenin Avrupa'da yaygın hale gelmesinin arkasında genetik mutasyonlar, tarım devrimi ve iklimsel faktörler yer aldı. Bu süreç, binlerce yıl boyunca çeşitli mutasyonların ve çevresel koşulların etkisiyle şekillendi.
Genetik mutasyonlar ve d vitamini
Beyaz tenin evrimsel avantajlarından biri, güneş ışınlarının daha az olduğu bölgelerde vücutta D vitamini sentezinin artırılmasına yardımcı olmasıdır. Güneş ışınları, vücudun D vitamini üretiminde önemli bir rol oynar. Koyu tenli insanların bu vitamini yeterince üretememesi, özellikle güneş ışığına az maruz kalan bölgelerde dezavantaj oluşturmuştur. Ancak, tarım toplumlarının yükselmesiyle birlikte, beslenme alışkanlıkları değişti ve D vitamini eksikliği daha büyük bir sorun haline geldi. Avcı-toplayıcı toplumlar, hayvan etinden yeterli miktarda D vitamini alabiliyorken, tarıma dayalı topluluklarda bu eksiklik belirginleşti.
Körfez akıntısı ve tarımın etkisi
Avrupa'nın özellikle kuzey bölgelerinde, Körfez Akıntısı'nın etkisiyle tarım yapılabilir hale gelmesi, burada yaşayan toplulukların tarım ile uğraşmalarını kolaylaştırdı. Ancak, güneş ışığının az olduğu bu bölgelerde koyu tenli insanların D vitamini ihtiyacını karşılamaları zorlaştı. Beyaz ten rengine sahip olanlar, bu coğrafyada güneş ışınlarını daha verimli kullanarak D vitamini eksikliği yaşamadan hayatta kalabildiler. Ayrıca, süt şekerini sindirebilme yeteneği sağlayan laktoz mutasyonu, bu topluluklarda hayatta kalmayı ve üremeyi daha da kolaylaştırdı.
Beyaz tenin yaygınlaşması
Beyaz ten rengine sahip olanlar, tarım toplumlarının getirdiği yiyecek fazlası ve daha hızlı nüfus artışı ile birlikte avcı-toplayıcı toplulukları yok ederek genişledi. Bu süreçte, özellikle Kuzey Avrupa gibi daha az güneşli bölgelerde beyaz ten rengi daha da baskın hale geldi. Böylece, yaklaşık 8000 yıl önce Karadeniz'in kuzeyinde görülmeye başlanan beyaz ten, zamanla Avrupa'nın dominant cilt rengi haline geldi.
