Haber Ekspres Gazetesi’nden Turgay Kılıç’ın haberine göre; 4 ay önce Zonguldak’tan İzmir’e çalışmak için ailesiyle gelen Tuncay Güllüoğlu, bir tekstil fabrikasında işçiydi. Fabrikadaki maaşıyla çocuklarını okutmaya çalışan Güllüoğlu’nun yaşadığı talihsiz bir olay, hayatını altüst etti.
Hiç tanımadığı kişilerin tutuştuğu bir kavgayı ayırmak isterken kendini cezaevinde bulan Güllüoğlu, 11 ay 20 gün hapis cezasına çarptırıldı. Bir hafta cezaevinde yatıp denetimli serbestlik tedbiri kapsamında salınan baba Güllüoğlu, ailesiyle bir türlü eski hayatına dönemedi.
"İş bulamaz haldeyim"
Girdiği her iş yerine alınmayan, iş başvuruları geri çevrilen Güllüoğlu’unun bir gerekçisi vardı: Denetimli serbestlik. Hangi fabrikada, kurumda iş görüşmesi yapsa da denetimli serbestliğe maruz kaldığı olay, suratına tokat gibi iniyor, işe kabul edilmiyordu.
Gazetemize konuşan Tuncay Güllüoğlu, “4 aydır buralardayız. Topladığımız kartonlarla ve yardım severlerin desteğiyle ayakta kalmaya ve maddi imkanımız yetersiz olduğu için çöp kovalarının dibinde ateş yakıp ısınmaya çalışıyoruz. 6 aydır kiramı ödeyemiyorum. Bazı yardımseverler kiramı ödese de yeterli olmadı” dedi.
Cezaevinden çıkalı 4 gün oldu
Güllüoğlu, 4 gün önce denetimli serbestlik tedbiri kapsamında cezaevinden salındı. O günden bugüne hiçbir işe kabul edilmeyen Güllüoğlu, “Cuma günü cezaevinden çıktım. Denetimli serbestlikle salındığım için kimse iş vermiyor bana ve günde 3 saat karton toplamak zorundayım. Zonguldak’taki inşaat halinde duran evim için İzmir’e çalışmaya gelmiştim. Burada para kazanıp Zonguldak’taki evimi yapacaktım. Ama olmadı” İfadelerine yer verdi.
"Gücüm yetmiyor"
Tuncay Güllüoğlu, evinde hiçbir şeyin olmadığına ve sokaktaki kartonları toplayıp satarak kazandığı parayla kirasını ödemeye çalıştığını şu sözlerle anlattı: “Evde hiçbir şeyimiz yok. Ne yiyecek ne de kömür. Bazen yardım etmek isteyenler bir şey getiriyor. Gücüm yetmiyor, hayat çok pahalı! Bir hafta yattım cezaevinde ve denetimli serbestliğim yüzünden hiçbir işe giremiyorum. Gümüşpala’da oturuyorum ve 7 bin lira kira ödüyorum. Ben de topladığımı kartonları satıp günlük 200 lirayla ve hayır sevenlerin ufak destekleriyle ayakta durmaya çalışıyorum. Bir buçuk saattir de bu yağmurun altında, çöp kovalarının dibinde bir avuç ateşle ısınmaya çalışıyoruz. Tek isteğim Ağustos 8’inde bu cezam bitiyor. Umarım tez zamanda biter de bir işe girip çalışırım.”
