Geleceğimiz çocuklar. Neşe kaynağımız, mutluluğumuz çocuklar. ”Ben yanarım çocuğuma,
çocuğum yanar çocuğuna” ne güzel bir silsile. Hiç kimse ben yaptım o yapmadı” diyemez.
Sevgi ve muhabbet yukarıdan aşağıya doğru. Bir Özbek çocuk şarkısı vardır.”Şirin bala, şeker
bala, can bala; Dedesinin(babasının) arkasında düm(kuyruk)bala”,diye. Çocuk babasının
arkasından gider onun gittiği yere.Kuyruk misali ayrılmaz asla.
Çocuklar için uluslararası bayram tertip eden milletimin son yaşadığı kahredici olay inşallah
manipülasyon, deneme, test etme olayı olmaz. Yoksa şu kötü zamanda en büyük
pravokasyon bu olur. Tahmini tahammülü ve baş edilmesi çok zor olur.1980’li yılların
ortasında Urfa şehrimizde komiser olarak çalışan bir arkadaşın kızlarını okutuyoruz lisede.
Zaman zaman karşılıklı misafirliğimiz olurdu. Bir defasında evin 5-6 yaşlarındaki küçük ve
yaramaz çocuğu olan oğul, babasının yatak odasından beylik tabacasını alarak karşımıza
geçip”sizi vuracağım” diye çıktı geldi. Ana baba neye uğradığını şarşırıp gidip elinden aldılar.
Biraz geç kalsalar ve yaşı da silahı tam kullanacak yaşta olsa hepimizi taramıştı. O durumu
yirmi yıl önce tekrar hatırladık.2010 yılında bu arkadaşlarla İstanbul’da 30 sene sonra
yeniden karşılaştık. Hanım “hani sizin yaramaz nerede, bizi vuracaktı babasının silahı ile”
dediğinde evin içi buz kesti. Çünkü çocuk daha sonra o silahla kendisini vurmuş. Aile
balkondan düştü öldü deseler de o panik hali heycanlanma hali de ”demek daha baş tarafı da
varmış” dedirtti. Bu çocuk büyüse sınıfını tarar, kalabalıkları tarar, daha da büyürüse harçlık
vermeyen büyüğünü tarar. Silahlı olan meslek guruplarını hiç tasvip etmedim ve
özendirmedim. Çünkü onlardan da arkadaşını, eşini, ana babasını beylik tabancasıyla tarayan
insan haberini okumaktayız. Anlaşmazlıkları başkası diyalogla, mahkemeyle veya “ya sabır”
çekerek çözmeye uğraşırken bu tabancalı kuvvetler gücünü aldıkları o can alan oyuncakla
çözmeyi denerler.
Bu olayın çıkış yeri ve diğer ayrıntılar başka hesapların olduğunu fısıldamaz inşallah. Türk
Milletinin başı sağ olsun . Bir abide öğretmen/ana profili çizen hocahanıma da rahmet
dilerken unutulmayacağını belirtmek isterim.
Böylesi bir acıyı bir daha yaşatmasın Yüce Yaratan!