Bu gün final oynanacak.Finalin adı İspanya-Arjantin.Her ikisine de razıyız ancak azıcık Arjantin’den
yana çalmaktadır gönlüz.İngiltere’yi eledikleri için gönüllerin şampiyonudur Arjantin.Onların da
gönülleri tatmin olmuştur.”Şimdi yenelim ,final nasıl olursa olsun” diyorlardı.Yani Mesele İngiltere’yi
yenmek.Zaten başka zamanlardaki bu ikilinin maçalarında da gönülller hep Arjantin’den yana
olmuştur.Sebebi bütün dünyanın başına bela olan, her kötülüğün altından çıkan bu devlete herkes
karşıdır.Ancak onların oyunlarına karşı koyamadıkları için öfkelerini ancak böyle açığa
vurmaktadırlar.Peki Arjantin özelinde neden bunca öfke:
Tahminen 1982 yılında Arjantin’in hemen burnunun dibinde bir adalar gurubu var Folkland
adaları.Bizim Ege’deki gibi.Folkland adaları İngiliz işgalinde yani sömürgesi.O zaman Arjantin’de
askeri yönetim var.Güney Amerika ihtilalin en fazla yapıldığı yer.Buradaki ihtilal yönetimi halka
zulmediyor.Pahalılık haddinden fazla.Şimdiki gibi.(ABD 20 milyar dolar verdi de biraz yola
geldiler).İşte askeri cunta halkın tepkisini o yöne çekmek için Flokland adalarına saldırı yaptı.300
İngiliz öldü.”Demir leydi” diye anılan Margaret Teatcher zamanı.Hemen büyük bir deniz kuvveti
hazırlandı.Savaşmak için yola çıktı.Kısa sürede Arjantin ordusunu mağlup ettiler.660 Arjantin askeri de
öldü bu savaşta.Demek ki o mağlubiyet içlerinde bir sızı olarak kalmış ki her maçta onları yenmek için
canla başla mücadele ettiler.Bunu maçtaki dirençlerinden mücadele azminden anlıyoruz.Seksenli
yıllarda Ardiles ve Kempes gibi yıldızlar İngiliz takımlarında oynuyorlar.Şimdi de pek çok
futbolcu,sporcu İngiltere’de oynuyor.Şimdi de Messi, ABD’de İngiliz Beckam isimli oyuncunun takımı
olan İnter Miami’ de oynuyor.Maçtan sonra ağlayışı içindeki İngiliz düşmanlığının dışa vurumuydu.
Dünya kupası elemeleri 2004 yılnda Türkiye’de oynanan Türkiye-İngiltere maçını Bakü’de bir
sinemada izliyoruz.Gençlik semtinde,Atatürk prospektinde Nahcivanlıların çalıştırığı kiraladıkları bir
kino-teatr vardı.Sahneye projetörle yansıtılan maçlar kocaman ekranda seyrederdik.GS-FB ve BJK
amblemleri ,büstleri vardı .Her taraftar onu alıp havaya kaldırıp tezahürat yapılırdı..Türkiye’deki
havada farkı yoktu.Bana da en ön sıradan yer ayırtmışlardı.Ben gelmezsem ki nadiren gitmezdim
benim yerim boş kalırdı.Ücretliydi elbette.Bu Türkiye-İngiltere maçının bilmem kaçıncı dakikasında
hakem penaltı verdi.Salon yıkılıyor.Hakeme bağrıyor herkes.Hakem penaltı kullanma pozisyonuna
kadar bu yuhalama devam etti.Sıra apenaltı atışına geldi.Penaltıyı atan Davit Beckam Beckam, topun
arkasında.Salonda çıt yok.Atışı yaptı.Top dışarı gitti.Salon bu defa sevinçten yıkılıyor resmen.Maç
tekrar başlamasa bu tezahürat devam edecek.Ancak maç tekrar başladı.Top ne zaman Davit
Beckam’a gelse ıslıksesleriyla kınanıyor.Maç bitti alkış tufanı sevinç gösterileri uğultu kulakları
patlatacak.
İşte İngiltere’nin telin edilmesi bu maçta da aleni oluyor.İki devlet bir millet idrak edilmiş haliyle
yaşıyor.Teşekkürler Azerbaycan’ın can kardeşleri. Bu gün de kardeş olmasak da emperyalizmin vücut
bulmuş hali olan devleti mağlup ederek finale çıkan Arjantin’i destekliyoruz.Bazen savaş meydanında
gücünüzün yetmediği düşmanınızla böyle bir spor karşılaşmasında mağlup ederek teslli
buluyorsunuz.Fakirin tesellisi…Olsun o da iyi geliyor ruhlara.Başarılar her iki takıma da ancak az da olsa Arjantin…