Mirkelam’ın Hatıralar şarkısını açtım; Geçip giden buuu /Zamanları uuuu / Bir yerlerde bulsaaaam… Geçen hafta Rüya eve bir form getirdi. Sancar Maruflu Bilim Merkezi’ne gitmek için veli izin formu. O kadar duygulandım ki… Şarkı devam ediyor;
Gittiiiiin şimdiiii seeeen, yoksuuuun yanııımdaaaa, bir şey istemem neye yaraaar, hatıralaaaar…
Ne severdik Sancar Baba’yı. Herkes severdi. Gömleğinin cebine 30 tükenmez kalemi sıralardı, herkese yardım edebilmek için not tuttuğundan ‘’Aaman kalem bitmesin!’’ derdi, o tatlı tombiş yanaklarına en güzel gülümsemeyi yerleştirirdi. Oldum olası tombul yanaklı insanları çok severim, sevecendirler, yardımseverdirler. Sancar Baba’ya ne zaman röportaja gitsem çılgınca boyoz yerdik. Büroda yığılı eşyaların arasında gelinlik bile olurdu. Biz röportajımızı yaparken, üniversite öğrencileri gelip giysi seçerlerdi. ‘’Ölüye diriye koşan adam’’ derdi kendisine. Herkesi andı, herkese yardım etti. İzmir aşığı muhteşem biriydi, Noel Baba’ya da benzerdi, herkesi mutlu eden bir İzmir'in simgesi olabilmek… Sevgiyle, vefayla geçmiş bir ömrün sahibi olmak ne kadar kıymetli, ne kadar güzel. Uzun uzun anlattım kızıma Sancar Baba’yı. Hastalandı yoksa babanla nişan yüzüklerimizi o takacaktı diye. Müze görevlisine gidip annemin arkadaşı demiş Sancar Maruflu. Müzede deneyler yapmış. Ayşe Öğretmen de sağ olsun Rüya’nın fotoğraflarını çekmiş. Bana da Mirkelam'ın Hatıralar şarkısı kalmış.
Bizim Sancar Baba ruhuna çok ihtiyacımız var. Her şey bu kadar kasvetli iken ve kötüyken enerjisi yüksek sevgi dolu insanların ortaya çıkıp ‘’Hey buraya bakın sevgiye koşun’’ demesine ihtiyacımız var.
İzmir Çocuk Tiyatrosu’nun çok güzel bir oyunu var, Ters Yüz. Cumartesi Rüya ve bir arkadaşını o tiyatroya götürdüm. Keyifli keyifli Alsancak Sokakları ’nda yürüyorduk. Kızlar pozlar veriyor, kıkır kıkır gülüşüyorlardı, çok keyifliydi onları izlemek. Hayat çok güzeldi ki birden bir direğe çarptım. Gözlerime inanamadım. Yine bir kızın kayıp ilanı. Tüm neşem gitti, kızlara baktığımda huzurum kendini korkuya teslim etti. Eskiden direklerde kayıp kedi köpek resimleri olurdu, genç kızlar değil. Bunun artık her an karşımıza çıkan bir gerçek oluşu canımı çok acıttı. Fuar manzaralı bir kayıp ilanına bakarak dondum kaldım. Çok üzgün bir günü daha bu sayede bitirdim. Keşke şarkıdaki gibi üzüldüğüme üzülebilsem.
