Canım Kadın,
Bazen “kader” dediğin şey… aslında yüzleşmekten kaçtığın gerçeğin adıdır.

İnsan, değiştirmeye cesaret edemediği şeyi kabullenmeye çalışır. Ve adına “kader” der. Çünkü kader demek rahatlatır. Sorumluluğu almazsın, yük hafifler. “Böyleymiş, böyle olacakmış” dersin… ve kalırsın.

Ama içten içe bir yerin bilir.

Bu senin gerçeğin değildir.
Bu, senin razı olduğundur.

Gerçeği görmek kolay değildir, Canım Kadın. Çünkü gerçek çoğu zaman konforunu bozar. Seni uyandırır. Bahanelerini elinden alır. Ve en zor olanı… seni kendinle karşı karşıya bırakır.

Bir ilişkiyi düşün…
Sana iyi gelmediğini bile bile kaldığın…
Ama “kaderimde varmış” dediğin bir yer.

Orada kader yok.
Orada korku var.
Alışkanlık var.
Yalnız kalma ihtimalinden kaçış var.

Bir hayatı düşün…
Seni tatmin etmeyen ama değiştirmediğin…

Orada kader yok.
Orada erteleme var.
Cesareti yarına bırakmak var.

Canım Kadın,
Gerçeği gördüğün anda artık iki seçeneğin kalır:
Ya değişirsin…
ya da bile bile aynı yerde kalırsın.

İşte o noktada kader biter, seçim başlar.

Çünkü farkındalık geldikten sonra aynı döngüde kalmak, artık kader değildir. Bu, bilinçli bir tercihtir.

Ve bu cümle biraz sert gelebilir ama gerçek şu:
Gördüğün şeyi değiştirmiyorsan, aslında seçiyorsun.

Ama burada kendine yüklenmek için değil… güçlenmek için bakman gerekiyor.

Çünkü bu şu anlama gelir:
Senin hayatında değişmeyen hiçbir şey “zorunlu” değil.

Hepsi değişebilir.
Ama önce görmen gerekir.

Gerçeği görmek ne demek biliyor musun?

Kendine dürüst olmak.

“Bu ilişki bana iyi gelmiyor.” diyebilmek.
“Ben burada mutsuzum.” diyebilmek.
“Ben aslında korkuyorum.” diyebilmek.

İşte bu cümleler… kaderi kıran cümlelerdir.

Şimdi sana bir egzersiz bırakıyorum Canım Kadın.

Sessiz bir an bul.
Gözlerini kapat ve hayatında seni en çok sıkıştıran alanı düşün.

Sonra kendine şu soruyu sor:
“Ben burada neyi kader sanıyorum?”

Cevap geldiğinde ikinci soruyu sor:
“Bu gerçekten kader mi, yoksa benim değiştirmediğim bir şey mi?”

Cevaptan kaçma.
Yumuşatma.
Süsleme.

Sadece gör.

Sonra üçüncü soruyu sor:
“Ben burada bir adım atsam, ne değişir?”

O adım küçük olabilir.
Ama yönünü değiştirir.

Canım Kadın,
Gerçek seni korkutabilir… ama özgürleştirir.

Kader sandığın şeyler, çoğu zaman uyanmadığın alanlardır.
Ve sen uyandığında… artık aynı hikâyeyi yaşayamazsın.

Çünkü gören bir kadın, eski gibi yaşayamaz.

Ve unutma…
Kader, sen görmeden yazılır.
Ama sen gördüğünde… yeniden yazılmaya başlar.