Canım Kadın,
Hayat bazen seni öyle bir yerden sınar ki, ne söyleyeceğini bilemezsin.
Bir şeyler yıkılır.
Birileri gider.
Beklemediğin bir haber gelir.
Bir kapı kapanır.
Ve sen yine de ayağa kalkarsın.
Belki kimse ne kadar zorlandığını anlamaz. Çünkü sen alışmışsındır.
Toparlamaya.
Devam etmeye.
Güçlü görünmeye.
Ama sana bir şey söylemek istiyorum:
Güçlü olmak, acı çekmiyormuş gibi davranmak değildir.
Soğukkanlılık, duygularını yok saymak da değildir.
Bazen gerçekten güçlü olan insan, yaşadığı acının içinden geçerken kendisini kaybetmeyendir.
Ağlayabilir ama dağılmaz.
Kırılabilir ama kendine düşman olmaz.
Korkabilir ama korkusunun hayatını yönetmesine izin vermez.
Çünkü bilir ki bazı acılar çözülmek için değil, yaşanıp geride bırakılmak için gelir.
Senin yaşadığın da bir sınav olabilir. Ama bu sınavı geçmek, hiç etkilenmemek anlamına gelmez.
Bazen geçmek; bütün o karanlığın içinde kendine şöyle diyebilmektir:
“Evet, canım yanıyor. Ama ben yine de buradayım.”
KÜÇÜK BİR EGZERSİZ
Bugün seni zorlayan bir şeyi düşün.
Sonra kendine üç soru sor:
“Şu anda gerçekten ne hissediyorum?”
“Bu duyguyu bastırmak yerine ona izin verirsem bana ne anlatabilir?”
“Bu süreçte kendimi korumak için bugün yapabileceğim en küçük şey ne?”
Cevaplarını değiştirmeye çalışma.
Sadece kendine dürüst ol.
Çünkü bazen iyileşme, güçlü görünmeye çalışmayı bıraktığın anda başlar.
Canım Kadın,
Hayatında bazı dönemler olacak; kimseye anlatmak istemeyeceğin kadar ağır.
Ama unutma, o karanlık koridor sonsuza kadar sürmez.
Bugün geçmek bilmeyen bir acı, yarın sana “Ben bunu da atlattım” dedirtebilir.
Yeter ki acının seni tanımlamasına izin verme.
Yaşadıkların senin hikâyenin bir parçasıdır.
Ama tamamı değildir.
Sen acından ibaret değilsin.
Ve bazen en büyük güç; sessizce dik durmak değil, düştüğünde kendini şefkatle kaldırıp yoluna devam edebilmektir.
Sakin kal.
Kendini koru.
Gerektiğinde ağla.
Gerektiğinde yardım iste.
Ama ne olursa olsun, kendini yarı yolda bırakma.
Çünkü bazı savaşlar kazanarak değil, içinden geçerek biter.
Bugün bu yazıyı ihtiyacı olan ya da sevdiğin bir kadına gönder. Belki o da şu an sessizce kendi karanlık koridorundan geçiyordur.