Canım Kadın,
Bazen insan kendi içindeki boşluğa bakmamak için başkasının hayatına fazlasıyla girer.
Birinin derdini çözmeye çalışır.
Birini ayağa kaldırır.
Herkesin yükünü taşır.
Herkesin imdadına yetişir.
Ama kendi içine dönüp baktığında…
Kendi kuyusunun ne kadar derin olduğunu görmek istemez.
Psikolojide “kurtarıcı rolü” olarak ele alınan bu döngüde kişi, sürekli başkalarının sorunlarını çözmeye, onları korumaya ve toparlamaya çalışırken kendi ihtiyaçlarını ikinci plana atabilir.
Çünkü başkasının yarasıyla ilgilenmek bazen kendi yaranı hissetmekten daha kolaydır.
Sen onun hayatını düzeltirken kendi hayatındaki eksikleri düşünmezsin.
Sen onun yalnızlığını giderirken kendi yalnızlığını duymazsın.
Sen onu kurtarmaya çalışırken kendi içindeki çaresizliği görmezsin.
Ve bir süre sonra yardım etmek ile kendini feda etmek arasındaki çizgi kaybolur.
Canım Kadın,
Herkesi kurtarmak senin görevin değil.
Bir insanın yanında olmak başka şeydir, onun hayatının sorumluluğunu üstlenmek başka.
Destek olmak başka şeydir, kendini tüketmek başka.
Sevgi başka şeydir, kendini unutmak başka.
Bazen en büyük iyilik, bir başkasının kuyusuna daha fazla inmek değil; onun kendi yolunu bulmasına izin vermektir.
KÜÇÜK BİR EGZERSİZ: “BU YÜK KİMİN?”
Hayatında şu anda çok fazla ilgilendiğin birini düşün.
Kendine üç soru sor:
“Bu kişinin yaşadığı sorun gerçekten benim sorumluluğum mu?”
“Ben yardım ederken içimde ne hissediyorum?”
“Onu kurtarmaya çalışırken kendi hayatımda neyi görmezden geliyorum?”
Sonra bir kâğıdı ikiye böl.
Bir tarafa “Benim sorumluluğum” yaz.
Diğer tarafa “Onun sorumluluğu” yaz.
Ve dürüstçe ayır.
Belki ilk kez fark edeceksin:
Taşıdığın bazı yükler sana hiç ait değildi.
Canım Kadın,
Başkalarının hayatına ışık olabilirsin.
Ama kendini karanlıkta bırakmak zorunda değilsin.
Birini sevebilirsin ama onu kurtarmak zorunda değilsin.
Birine destek olabilirsin ama onun yerine yaşayamazsın.
Çünkü bazen kendini iyileştirmenin ilk adımı, başkasının yarasını sarmayı bırakıp kendi yarana dönmektir.
Kendi dibini görmemek için başkalarının kuyusuna inme.
Bugün biraz dur.
Kendine bak.
Belki de yıllardır kurtarmaya çalıştığın kişi, aslında en çok senin şefkatine ihtiyaç duyan tarafındır.
Ve unutma:
Sen herkesin yükünü taşımak için değil, kendi hayatını da yaşayabilmek için buradasın.
Bugün bu yazıyı ihtiyacı olan ya da sevdiğin bir kadına gönder.
