Canım Kadın,
Bazen hayatında değişmesini istediğin şeyi çok iyi bilirsin.
Aynı insanlara çekilirsin.
Aynı tür ilişkilerde yorulursun.
Aynı noktada kendinden vazgeçersin.
Aynı korku gelir ve yine aynı kararı verirsin.
Sonra kendine sorarsın:
“Ben neden hep aynı şeyleri yaşıyorum?”
Çünkü bilinçaltı için tanıdık olan, her zaman iyi olan değildir. Ama tanıdık olan, çoğu zaman daha güvenli hissettirir.
Zihin belirsizliği sevmez. Bu yüzden çocukluktan, geçmiş deneyimlerden ve tekrar eden yaşantılardan öğrendiği kalıpları kullanarak hayatı anlamlandırmaya çalışır.
Bazen sana acı veren bir ilişki bile tanıdık olduğu için bilinçaltına “güvenli” gelebilir.
İşte bu yüzden değişim yalnızca “ne yapmam gerektiğini biliyorum” demekle başlamaz.
Çünkü bilgi zihinde olabilir; fakat davranışın arkasında yıllardır çalışan bir kalıp olabilir.
Gerçek dönüşüm, bir gün o eski kalıbı fark edip şunu söyleyebildiğin yerde başlar:
“Ben artık böyle devam etmek istemiyorum.”
Bu cümle basit görünür.
Ama aslında çok güçlü bir içsel eşiktir.
Çünkü o anda eski kimliğinle arana bir mesafe koymaya başlarsın.
Eskiden susan kadın artık konuşabilir.
Herkesi kurtarmaya çalışan kadın kendini de düşünmeye başlayabilir.
Sevilmek için kendinden vazgeçen kadın, önce kendisine sadık kalmayı seçebilir.
Ve işte bilinçaltındaki değişim tam burada güçlenir:
Eski davranışı otomatik olarak tekrar etmek yerine yeni bir seçim yapmaya başladığında.
KÜÇÜK BİR BİLİNÇALTI EGZERSİZİ
Bugün hayatında tekrar eden bir döngü seç.
İlişki olabilir.
Para olabilir.
Kendini değersiz hissetmek olabilir.
Hep ertelemek olabilir.
Herkesin yükünü üstlenmek olabilir.
Bir kâğıda üç soru yaz:
“Ben bu döngüde neyi tekrar ediyorum?”
“Bu davranış bana geçmişte ne kazandırmış olabilir?”
“Bugün aynı davranışı yapmak yerine neyi seçebilirim?”
Sonra gözlerini kapat ve kendine şu cümleyi söyle:
“Eski alışkanlığımı fark ediyorum. Artık seçim yapabilirim.”
Çünkü amaç bilinçaltınla savaşmak değil.
Onu fark etmek, neyi neden yaptığını anlamak ve kendine yeni bir seçenek öğretmektir.
Canım Kadın,
Bazen hayatındaki en büyük değişim dışarıdan gelen bir mucizeyle başlamaz.
Bir insan gelmez.
Bir kapı açılmaz.
Bir şey bir gecede düzelmez.
Bazen değişim, senin içinden gelen küçücük ama kesin bir cümleyle başlar:
“Ben böyle devam etmeyeceğim.”
O cümle bir son değil.
Yeni bir kimliğin ilk cümlesidir.
Kendini geçmişinin tekrarına mahkûm etme. Çünkü fark ettiğin yerde seçim başlar; seçim başladığında ise hayatının yönünü değiştirecek güç yeniden sana geçer.
Bugün kendine sor:
“Ben artık hangi eski hikâyeyi sürdürmek istemiyorum?”
Cevabın, belki de yeni hayatının ilk kapısıdır.
Bugün bu yazıyı ihtiyacı olan ya da sevdiğin bir kadına gönder. Belki onun da kendine söylemesi gereken cümle tam olarak budur:
“Ben böyle devam etmeyeceğim.”
