Canım Kadın,
Hayatımızın büyük bir bölümünde bize nasıl biri olmamız gerektiği anlatılıyor.
Daha başarılı ol. Daha güzel görün. Daha güçlü ol. Daha çok kazan. Daha çok sevil. Daha çok kabul gör. Daha iyi bir versiyonuna dönüş…
Bunların hepsi ilk bakışta gelişim gibi görünüyor. Fakat arada çok önemli bir fark var:
Kendini geliştirmek başka, kendinden kaçmak başka.
Eğer her hedefinin altında “Şu anki halim yeterli değil” düşüncesi varsa, ulaştığın her yeni noktada başka bir eksik bulabilirsin. Bir kilo verirsin, başka bir kusur görürsün. Bir başarı elde edersin, daha büyüğünü istemeye başlarsın. Bir ilişkin olur, bu kez yeterince sevilip sevilmediğini sorgularsın.
Çünkü sorun hedefte değildir.
Sorun, kendine ulaşmak için sürekli başka biri olman gerektiğine inanmandadır.
Bilinçaltı da tekrar edilen mesajları zamanla tanıdık hale getirebilir. “Yeterli değilim”, “daha fazlası olmalıyım”, “böyle kalırsam sevilmem” gibi düşünceler sık tekrarlandığında insan bunları sorgulamadan gerçek kabul etmeye başlayabilir.
İşte bu yüzden gelişim bazen yorucu hale gelir.
Çünkü insan kendisini büyütmek yerine sürekli kendisini düzeltmeye çalışır.
Canım Kadın,
Belki de bugün kendine “Neyi değiştirmeliyim?” diye sormak yerine başka bir soru sormalısın:
“Ben kendimde neyi görmeyi uzun zamandır reddediyorum?”
Belki güçlü yanlarını küçümsüyorsun.
Belki yıllardır verdiğin emeği normal kabul ediyorsun.
Belki herkes için gösterdiğin anlayışı kendine göstermiyorsun.
Belki de olduğun kadını yeterince tanımadan, olman gerektiğine inandığın kadının peşinden koşuyorsun.
KÜÇÜK BİR EGZERSİZ
Bir kâğıda şu cümleyi yaz:
“Ancak … olursam yeterli olacağım.”
Boşluğu aklına gelen ilk cevapla doldur.
“Ancak daha güzel olursam…”
“Ancak daha çok kazanırsam…”
“Ancak biri beni severse…”
“Ancak başarılı olursam…”
Sonra kendine sor:
“Bu şart gerçekleşmese de benim değerim değişir mi?”
Ardından ikinci cümleyi yaz:
“Şu anki halimde takdir ettiğim üç özelliğim…”
Burada amacın kendini olduğun yerde bırakmak değil. Tam tersine, değişimi eksiklik duygusundan değil, kendine duyduğun saygıdan başlatmak.
Çünkü insan kendisini sevdiği için de gelişebilir.
Daha sağlıklı olmak isteyebilir.
Daha çok öğrenebilir.
Daha iyi bir hayat kurabilir.
Daha cesur kararlar verebilir.
Ama bunu “Böyle olduğum için değersizim” diyerek yapmak zorunda değildir.
Canım Kadın,
Sen tamamlanmak için sürekli başka bir kadına dönüşmek zorunda değilsin.
Gelişebilirsin ama kendini reddetmeden.
Değişebilirsin ama kendine düşman olmadan.
Hayallerinin peşinden gidebilirsin ama bugünkü halini küçümsemeden.
Belki de gerçek dönüşüm, kendini baştan yaratmak değil; yıllardır üzerine eklediğin “olmalıyım”ları birer birer fark edip, onların altındaki gerçek seni yeniden tanımaktır.
Kendine bugün biraz daha yakından bak.
Çünkü belki de aradığın o “daha iyi versiyon”, senden çok uzakta değil.
Belki zaten orada.
Sadece onu, başkalarının beklentilerinin altında uzun zamandır duyamıyorsun.
Bugün kendine şunu hatırlat:
“Ben gelişebilirim ve yine de kendimi olduğum halimle kabul edebilirim. Değerim, ulaşacağım bir sonraki seviyeye bağlı değil.”
Bugün bu yazıyı ihtiyacı olan ya da sevdiğin bir kadına da gönder. Belki onun da kendisini değiştirmeden önce kendisiyle yeniden tanışmaya ihtiyacı vardır.
