Canım Kadın,
Bir gün geriye dönüp baktığında belki de en çok şuna şaşıracaksın: Yapmak istediklerini neden bu kadar ertelemişsin? Neden başkalarının ne düşüneceğini bu kadar önemsemişsin? Neden kendine ait bir hayatı yaşamak için sürekli doğru zamanı, doğru insanları ve herkesin onayını beklemişsin?
Oysa gerçek şu: İnsanların çoğu, senin sandığın kadar seninle meşgul değil. Herkes kendi hayatıyla, kendi sorunlarıyla, kendi korkularıyla uğraşıyor. Senin hakkında ne düşündüklerini zannettiğin insanlar, çoğu zaman senin düşündüğün kadar uzun süre seni düşünmüyor bile.
Ama sen ne yapıyorsun? Bir karar almadan önce insanların tepkilerini hesaplıyor, bir adım atmadan önce eleştirilme ihtimalini düşünüyor, bazen sırf yanlış anlaşılmamak için kendinden vazgeçiyorsun.
İşte tam da burada görünmez bir sınır oluşuyor: Başkalarının düşüncelerine verdiğin anlam, kendi hayatının önüne geçiyor.
Psikolojide sosyal değerlendirilme kaygısı olarak ele alınan bu durum, kişinin başkalarının kendisini nasıl gördüğüne aşırı odaklanmasına neden olabilir. Zihin, henüz gerçekleşmemiş eleştirileri bile gerçekmiş gibi değerlendirir. Böylece kişi, yapmak istediği şeylerden uzaklaşır; reddedilme, yargılanma veya başarısız olma ihtimaline göre yaşamaya başlar.
Oysa herkesin onayını almak mümkün değil. Ne yaparsan yap, birileri beğenecek, birileri eleştirecek. Birileri seni anlayacak, birileri yanlış yorumlayacak. Sen bütün bunları kontrol etmeye çalışırken kendi hayatını yaşamayı ertelememelisin.
Canım Kadın,
Belki de kendine sorman gereken soru şu: "Gerçekten istemediğim için mi yapmıyorum, yoksa insanların ne düşüneceğinden korkt eduğum için mi?"
Çünkü bazen insanın önündeki en büyük engel şartlar değil, başkalarının zihninde kurduğu yargıların kendi zihninde büyümesidir.
KÜÇÜK BİR ÖZGÜRLÜK EGZERSİZİ
Bugün yapmak isteyip de insanların tepkisinden dolayı ertelediğin üç şeyi yaz.
Her birinin karşısına şu soruları ekle:
1. Bunu gerçekten istiyor muyum?
2. Yaparsam en çok kimin ne düşüneceğinden korkuyorum?
3. Hiç kimsenin fikrini önemsemek zorunda olmasaydım bugün hangi adımı atardım?
Şimdi listenden birini seç ve küçük de olsa ilk adımını at. Amacın herkesi umursamamak değil; başkalarının düşüncelerinin kendi kararlarını yönetmesine izin vermemek.
Canım Kadın,
Hayat, sürekli başkalarının gözünden kendini izleyerek geçirebileceğin kadar uzun değil. Bir gün geriye dönüp baktığında keşke daha cesur olsaydım, keşke daha çok deneseydim, keşke kendime izin verseydim demek istemiyorsan bugün başlamalısın.
İnsanlar konuşabilir, eleştirebilir, beğenmeyebilir. Ama onların düşünceleriyle senin hayatının yönünü belirlemesi aynı şey değildir.
Bir gün anlayacaksın ki kimse seni sandığın kadar izlemiyordu. Sen ise başkalarının ne düşüneceğini hesaplamaktan kendi hayatını yaşamayı erteliyordun.
Artık kendine izin ver. Denemeye, değişmeye, yanılmaya, yeniden başlamaya ve en önemlisi kendi hayatını yaşamaya...
Bugün bu yazıyı ihtiyacı olan ya da sevdiğin bir kadına da gönder.
