Canım Kadın,
Hiç kendine “Neden hep bunları ben yaşıyorum?” diye sorduğun oldu mu?
Aynı tür ilişkiler, benzer hayal kırıklıkları, tekrar tekrar yaşanan değersizlik duygusu, sınır koymakta zorlanmak, kendini herkese anlatmaya çalışmak...
Bazen hayatın sana haksızlık yaptığını düşünürsün.
Ama belki de soruyu biraz değiştirmek gerekir:
“Bunlar neden hep benim başıma geliyor?” yerine,
“Ben bu yaşadıklarımın içinde kendimle ilgili neyi görmem gerekiyor?”
Çünkü insan çoğu zaman değiştirmesi gereken yeri, en çok zorlandığı yerde fark eder.
Sürekli kendini açıklamak zorunda kaldığın bir ilişki, belki de kendini kabul ettirme ihtiyacını gösteriyordur.
Herkesi memnun etmeye çalışırken tükeniyorsan, belki de sınırlarının nerede başladığını öğrenmen gerekiyordur.
Aynı döngüyü tekrar tekrar yaşıyorsan, belki de yalnızca karşındaki insanları değil, kendi seçimlerini ve ilişki kurma biçimini de gözden geçirmenin zamanı gelmiştir.
İşte burada ego devreye girebilir.
Ego her zaman “kötü” olan tarafımız değildir. Bazen bizi korumaya çalışan, bildiği düzeni sürdürmek isteyen tarafımızdır. Bu yüzden değişim gerektiğinde “Ama ben böyleyim” diyebilir.
Çünkü bildiğimiz acı, bilmediğimiz değişimden daha güvenli gelebilir.
“Yüksek benlik” dediğimiz kavramı da burada bir farkındalık dili olarak düşünebiliriz. Daha derinde ne istediğimizi, hangi değerlerle yaşamak istediğimizi ve artık bize hizmet etmeyen kalıpları görebildiğimiz tarafımız...
Belki hayatın sana sürekli aynı soruyu sormasının nedeni cezalandırılman değildir.
Belki aynı yerde verdiğin eski cevabı değiştirme zamanın gelmiştir.
KÜÇÜK BİR FARKINDALIK EGZERSİZİ
Bugün seni en çok zorlayan bir durumu düşün.
Ve bir kâğıda üç soru yaz:
“Bu olay bende hangi duyguyu tekrar tekrar ortaya çıkarıyor?”
“Ben bu durumda kendimi nasıl konumlandırıyorum?”
“Bir daha aynı şeyi yaşasam, kendimden yana hangi farklı seçimi yapabilirim?”
Son sorunun cevabını özellikle düşün.
Çünkü dönüşüm, yalnızca ne yaşadığını anlamakla değil, aynı durumda kendine nasıl davranacağını değiştirmekle başlar.
Canım Kadın,
Hayat her zaman istediğimiz yerden konuşmaz bizimle.
Bazen bir insanla, bazen bir kayıpla, bazen bir hayal kırıklığıyla, bazen de yıllardır değiştiremediğimiz bir alışkanlıkla gösterir bize dönüşmemiz gereken yeri.
Bu, yaşadığın her şeyin senin suçun olduğu anlamına gelmez.
Ama bundan sonra ne yapacağının sorumluluğunu alabileceğin anlamına gelir.
Belki artık “Neden hep ben?” diye sormak yerine,
“Ben burada kendimle ilgili neyi fark ediyorum?” diye sorma zamanıdır.
Çünkü bazen hayatın karşına çıkardığı en zor yer, kaybolduğun yer değil; kendine yeniden döneceğin yerdir.
Bugün bu yazıyı ihtiyacı olan ya da sevdiğin bir kadına da gönder.
