Canım Kadın,

Bazı şeylerin bize iyi gelmediğini biliriz. Bir ilişkinin, bir alışkanlığın, sürekli başkalarını memnun etme çabasının ya da herkesi kontrol etmeye çalışmanın bizi yorduğunu fark ederiz.

Ama bilmek her zaman bırakmaya yetmez.

Çünkü bazen vazgeçemediğimiz şey, yalnızca bir insan ya da bir durum değildir. Onun bize sağladığı tanıdık duygudur.

Örneğin sürekli takdir edilmeye ihtiyaç duyuyorsan, bir süre sonra kendi değerini başkalarının gözündeki yerinle ölçmeye başlayabilirsin. Biri seni beğendiğinde yükselir, ilgisini çektiğinde kendini değerli hisseder, ilgisi azaldığında ise kendinden şüphe edebilirsin.

Bazen de her şeyi kontrol etmeye çalışırsın. Her şeyin nasıl ilerleyeceğini, insanların ne yapacağını, ilişkilerin nereye gideceğini bilmek istersin. Çünkü belirsizlik sana güvenli gelmez.

Oysa kontrol arttıkça huzur her zaman artmaz. Bazen tam tersine, zihnin sürekli tetikte kalır.

Bir başka döngü ise drama olabilir.

Sakinlik geldiğinde hayatın boşalmış gibi hissediyorsan, fark etmeden yoğun duyguların peşinden gidiyor olabilirsin. Tartışmalar, iniş çıkışlar, barışmalar, yeniden kırılmalar...

Bir süre sonra insan fırtınayı sevgiyle karıştırabilir.

Ve bir de kurtarıcı rolü vardır.

Herkesin sorununu çözmek, herkesin yükünü taşımak, biri üzgün olduğunda hemen yetişmek...

Bir noktadan sonra kendi hayatının başrolünden çıkıp başkalarının hayatında sürekli yardımcı karakter olmaya başlayabilirsin.

Oysa yardım etmek başka, kendini başkalarının hayatına adamak başkadır.

KÜÇÜK BİR FARKINDALIK EGZERSİZİ

Bugün kendine şu soruyu sor:

“Hayatımda beni en çok yoran ama bir türlü bırakamadığım şey ne?”

Sonra ikinci soruya geç:

“Ben bu şeyden ne alıyorum?”

İlgi mi?

Güvende hissetmek mi?

Gerekli olduğunu hissetmek mi?

Kontrol duygusu mu?

Yoğunluk mu?

Birinin sevgisini kazanma umudu mu?

Cevabını yargılama. Çünkü amaç kendini suçlamak değil, davranışın altında hangi ihtiyacın olduğunu fark etmek.

Sonra kendine şunu sor:

“Bu ihtiyacı kendime daha sağlıklı bir yoldan verebilir miyim?”

İşte değişim çoğu zaman burada başlar.

Canım Kadın,

Seni yoran her şeyden bir gecede vazgeçmek zorunda değilsin.

Ama seni yoran döngüyü fark etmek zorundasın.

Çünkü fark etmediğin şeyi değiştirmek zordur.

Belki bugün bırakman gereken kişi değil, o kişinin yanında olduğunda büründüğün roldür.

Belki bırakman gereken ilişki değil, sevgiyi kazanmak için kendinden vazgeçme alışkanlığıdır.

Belki de bırakman gereken kontrol değil, kontrol edemediğin şeyler karşısında hissettiğin korkudur.

Kendine dürüstçe bak.

Çünkü bazen iyileşmek, hayatından bir şeyleri çıkarmakla değil; neden onları bu kadar sıkı tuttuğunu anlamakla başlar.

Ve unutma:

Kendini kaybettiğin hiçbir rol, seni gerçekten tamamlayamaz.

Bugün bu yazıyı ihtiyacı olan ya da sevdiğin bir kadına da gönder.