GÜNCEL

Kimliğini Ararken Acele Etme

Fatma DAYAÜÇ

07.05.2026 - 10:57 Yayınlanma

Canım kadın…
İnsan bazen kendini anlamaya çalışırken en çok kendinden uzaklaşır. Çünkü cevap aradığı yer hep dışarısı olur: insanların ne dediği, toplumun neyi onayladığı, sosyal medyanın neyi “doğru” gibi sunduğu… Ama bugün çok daha açık bir yerden konuşalım.

Son yıllarda özellikle gençler arasında artan bir konu var: toplumsal cinsiyet disforisi ve kimlik arayışı. Bazı bireyler, bedenleriyle ilgili rahatsızlıklarını çözmek için cinsiyet geçişini bir çözüm olarak görüyor. Ancak son dönemde bazı kişiler, bu süreci yaşayıp sonrasında durduran ya da sorgulayan deneyimlerini de paylaşmaya başladı.

Bu anlatılardan biri de, genç yaşta kendini “yanlış bedende” hissettiğini düşünen, sosyal medyada gördüğü içeriklerden etkilenerek geçiş sürecine giren, fakat daha sonra psikolojik destekle birlikte yaşadığı sıkıntının aslında daha derin duygusal ve sosyal sebeplerle bağlantılı olduğunu fark eden birinin hikâyesi.

Bak Canım Kadın, burada çok önemli bir nokta var:
Her his, göründüğü şey olmayabilir.

Psikoloji araştırmaları bize şunu söylüyor:
Kimlik gelişimi, özellikle ergenlik ve genç yetişkinlik döneminde yoğun bir sorgulama sürecidir. Bu süreçte kişi; aidiyet, kabul görme, özgüven ve değer duygusuyla ilgili ciddi dalgalanmalar yaşar.
Ve bu dalgalanmalar bazen “ben kimim?” sorusunu çok daha keskin hale getirir.

Bazı çalışmalarda, kimlik karmaşası yaşayan bireylerde;
– düşük özsaygı
– yalnızlık hissi
– sosyal kabul ihtiyacı
– beden algısıyla ilgili memnuniyetsizlik
gibi faktörlerin güçlü şekilde etkili olduğu görülüyor.

Yani mesele çoğu zaman tek katmanlı değil.
Bir duygunun altında başka bir ihtiyaç saklı.

Ama sorun şu:
Bugünün dünyası sabırsız.
Sosyal medya hızlı.
Ve insanlar çözümü de hızlı istiyor.

Bir şey hissediyorsun → hemen bir tanım buluyorsun.
Bir rahatsızlık yaşıyorsun → hemen bir çözüm önerisiyle karşılaşıyorsun.

Ama insan böyle çalışmaz.
Ruh, algoritma değildir.

Ve bazı kararlar vardır ki…
geri dönüşü yoktur.

İşte bu yüzden son yıllarda bazı psikologlar ve araştırmacılar özellikle şuna dikkat çekiyor:
Büyük ve geri dönüşü zor kararlar almadan önce, duygusal ve psikolojik değerlendirme sürecinin derinleştirilmesi gerekir.

Bu ne demek biliyor musun?
Şu demek:
“Ne hissediyorum?” sorusu tek başına yetmez.
“Bu his nereden geliyor?” sorusu da sorulmalı.

Çünkü bazen “değişmek istiyorum” dediğin yerde,
aslında “kabul edilmek istiyorum” olabilir.
Bazen “bu beden bana ait değil” dediğin yerde,
“kendimle barışamıyorum” olabilir.

Ve burada çok hassas bir çizgi var:
Kimseye ne hissetmesi gerektiğini söyleyemezsin.
Ama birine şunu hatırlatabilirsin:
Acele etmek zorunda değilsin.

Canım kadın…
Sen bir süreçsin.
Bir etiket değil.

Kendini anlamadan kendinle ilgili büyük kararlar almak,
özgürlük değil… bazen kaçış olabilir.

Ve bu cümleyi özellikle duymanı istiyorum:
Sen değişmek zorunda değilsin, önce kendini duymak zorundasın.

Buraya kadar okuduysan, şimdi kendine dönme zamanı.

Canım Kadın Egzersizi: “Gerçek İhtiyacımı Görüyorum”

Kendine sessiz bir alan yarat ve şu üç soruya dürüstçe cevap ver:

1. “Ben şu an ne hissediyorum?”
(Kafa karışıklığı, huzursuzluk, yabancılık… ne varsa yaz.)

2. “Bu his bana ne anlatmaya çalışıyor?”
(Yetersizlik mi? Kabul ihtiyacı mı? Sevilme arzusu mu?)

3. “Bu duyguyu çözmek için gerçekten neye ihtiyacım var?”
(Bir karar mı… yoksa bir şefkat mi?)

Cevapların seni şaşırtabilir.
Çünkü çoğu zaman sorun sandığın şey… sadece bir yüzeydir.

Toparlayalım Canım Kadın…